Neredeyse herkesin hazır bir haritası vardır: İlk çocuk sorumludur, kuralcıdır, lider ruhludur. Ortanca çocuk ihmal edilmiştir, arabulucudur, dikkat çekmeye çalışır. En küçük şımartılmıştır, asidir, cana yakındır. Tek çocuk ise bencildir, yalnız büyümüştür.…
“Her şey çocuklukta belli olur.” “İlk üç yaş kaderi çizer.” “Ben böyleyim, çünkü çocukluğum böyleydi.” Erken çocukluğun bizi geri dönülmez biçimde şekillendirdiği, adeta değişmez bir kader planı çizdiği inancı çok yaygındır. Peki…
“Bu yaştan sonra mı öğreneceğim?” Çok tanıdık bir cümle. Arkasında yaygın bir inanç yatar: belli bir yaştan sonra beyin katılaşır, öğrenme durur; yeni bir dil, yeni bir beceri, yeni bir teknoloji artık…