Konu arşivi
On bin saat kuralı" bilimsel bir bulgu değil, popüler bir kitapta ortaya atılmış bir genelleme; kaynak araştırma bir eşik değil bir ortalama bildirmişti. Çalışmanın performans farklarını ne kadar açıkladığı alana göre belirgin biçimde değişiyor ve aynı alanda bile kişiler arasındaki aralık çok geniş.
Çocuk oyunu çoğu zaman gerçek işin arasına sıkıştırılan bir boşluk sayılır. Oysa çocuk oyunda sembolik düşünmeyi, kendi isteğini bir kurala tabi kılmayı ve akranıyla anlaşmayı çalışıyor. Oyunun boş olmadığını söylemek için ona zekâ artırıcı bir güç yüklemek gerekmiyor.
Yastığın altına ses kaydı koymak, kulaklıkla uyumak, "uykunuzda dil öğrenin" diyen uygulamalar. Uykuda ders çalışılmıyor — ama "uyuyan beyin hiçbir şey öğrenmez" de artık doğru değil. Peki uyuyan beyin ne yapabiliyor ve uykunun öğrenmedeki asıl işi ne?
Mozart dinlemenin zekâyı artırdığı fikri, otuz altı üniversite öğrencisiyle yapılan ve etkisi on beş dakikada sönen tek bir deneyden doğdu; o deneyde ne bebek vardı ne de zekâ ölçüldü. Sonraki çalışmalar asıl nedeni buldu: mesele müzik değil, sizi uyandıran ve keyif veren herhangi bir şey.
İki dille büyüyen çocuklarda ilk kelime ve iki kelimeyi birleştirme aynı takvimde gelir, iki dildeki kelimeler birlikte sayıldığında dağarcık yaşıtlarıyla denktir ve dil bozukluğu oranı değişmez; bu yüzden "evde tek dil konuşun" tavsiyesi çocuğa hiçbir şey kazandırmaz, yalnızca kaybettirir.
Tekrar tekrar okumak en yaygın çalışma yöntemi ama en zayıflarından biri: metni tanıdık hale getirip bilgiyle karıştırılan bir akıcılık yanılsaması üretiyor; bu yazı kendini yoklamanın, aralıklı çalışmanın ve soruları karıştırmanın neden zor hissettirip daha çok öğrettiğini anlatıyor.
IQ testleri gerçek bir şeyi ölçüyor ve bazı sonuçları öngörüyor — ama ölçtükleri şey günlük dilde "zekâ" dediğimizden çok daha dar; üstelik sabit de değil. Bu yazıda IQ'nun neyi ölçüp neyi ölçmediğini, kuşaklar içinde neden yükseldiğini ve popüler alternatifin neden zayıf kaldığını ele alıyoruz.
"Bu yaştan sonra mı öğreneceğim?" Çok tanıdık bir cümle. Arkasında yaygın bir inanç yatar: belli bir yaştan sonra beyin katılaşır, öğrenme durur; yeni bir dil, yeni bir beceri,…
Hepimiz en az bir kez o hayali kurmuşuzdur. Acı veren bir ayrılığın ardından, utandığımız bir anıyı hatırlayınca ya da bir türlü bırakamadığımız bir alışkanlıkla boğuşurken içimizden geçen şey…