Konu arşivi
Kronotip ölçülebilir bir bireysel farklılık: kalıtımın payı var ama belirleyici değil ve saat yaşla birlikte kayıyor. "Erken kalkan daha başarılıdır" iddiasının ardındaki ilişki ise gerçek ama küçük; sabah başlayan düzenlerde belirginleşiyor, saatler geciktiğinde küçülüyor. Ölçtüğü şey karakter değil.
Hafta sonu uzun uyumak öznel yorgunluğu azaltıyor ama dikkat ve metabolik ölçümleri tam olarak eski hâline döndürmüyor; üstelik geç kalkmak biyolojik saati kaydırdığı için pazartesiyi ağırlaştırıyor. "Uyku borcu" geri ödenebilen bir hesap değil; hafta sonu uykusu çözüm değil, hafta içi açığın ölçüsü.
Alkol uykuya dalmayı kolaylaştırır ama iyi bir uyku sağlamaz: gecenin ilk yarısında yatıştırır, ikinci yarısında uykuyu böler ve yapısını bozar; kişi yeterince uyumuş olsa bile dinlenmemiş uyanır. Bu yazıda gecenin neden ikiye ayrıldığını ve kısır döngünün nasıl kurulduğunu ele alıyoruz.
Şekerleme ne tembellik göstergesi ne de bir mucize: kısa tutulduğunda dikkati ve ruh hâlini ölçülebilir biçimde toparlıyor, uzadığında ise uyku sersemliği bedelini getiriyor. Bu yazıda süresinin neden her şeyi değiştirdiğini, gece uykusunun yerini tutup tutmadığını ve kimler için iyi bir fikir olmadığını ele alıyoruz.
Melatonin bir uyku hapı değil, beden saatini düzenleyen bir sinyaldir; ritim bozukluklarında yararlı olabilirken klasik uykusuzlukta etkisi sınırlı, diğer uyku takviyelerine ilişkin kanıtlar ise genellikle zayıf veya tutarsızdır.
Uyku felci (karabasan), zihnin uyanmasına rağmen bedenin REM uykusundaki geçici kas hareketsizliğinden henüz çıkamadığı, korkutucu halüsinasyonların eşlik edebildiği ancak çoğunlukla zararsız ve kısa süreli bir uyku olayıdır.
"Bana 5 saat yetiyor, gayet iyiyim." Çok tanıdık bir cümle — ve çoğu zaman hafif bir gurur tonuyla söylenir. Günümüzde az uyumak, adeta çalışkanlığın ve verimliliğin bir nişanı…