Bir psikiyatrist ilaç önerdiğinde, çoğu insanın aklından geçen ilk şey aynıdır: “Bir kere başlarsam bir daha bırakamam.” Buna genellikle birkaç korku daha eşlik eder: “Beni uyuşturur, robot gibi olurum.” “Kişiliğim değişir.” “Sorunlarımı…
“Biraz utangaçtır, geçer.” “Herkes topluluk önünde heyecanlanır.” Sosyal kaygı yaşayan biri derdini anlatmaya çalıştığında, çoğu zaman böyle karşılanır. Sanki söz konusu olan, herkeste olan sıradan bir çekingenlik ve zamanla geçecek bir şeydir.…
Aniden gelir. Kalp küt küt atmaya başlar, göğüs sıkışır, nefes yetmiyormuş gibi hissedilir, baş döner, ellerde karıncalanma olur. Ve ardından o korkunç düşünce: “Kalp krizi geçiriyorum”, “ölüyorum”, “kontrolü kaybediyorum.” Panik atağı yaşayan…
Günlük hayatta “korku”, “kaygı” ve “endişe” kelimelerini çoğu zaman birbirinin yerine kullanırız. “Sınavdan korkuyorum”, “yarın için kaygılıyım”, “başıma bir şey gelecek diye endişeliyim”… Sanki hepsi aynı şeyi anlatıyormuş gibi. Oysa psikolojide korku…