Konu arşivi
Kaçınmak kısa vadede gerçekten rahatlatır; sorun, bu rahatlamanın davranışı pekiştirip yaşam alanını yavaşça daraltmasıdır. Korkulan durumla planlı karşılaşmanın işe yaraması ise kaygının o an düşmesinden çok, kişinin bir sonraki beklentisinin değişmesiyle ilişkili görünüyor.
"Yüksek işlevli anksiyete" bir tanı değil, içinde sessiz bir iddia taşıyan bir etiket: kaygının başarıyı ürettiği. Oysa korkulan şey başarısızlıksa kaçınma yön değiştirip aşırı hazırlığa dönüşür — çalışkanlığa benzer ama kaygıyı besler. Tedaviyle de performans düşmüyor, işlevsellik genelde düzeliyor.
Kaygının tüketici tarafı çoğu zaman belirsizliğin kendisi değil, onu düşünerek kapatmaya çalışmaktır: bu yazı endişenin neden bir çözüm gibi hissettirdiğini, neden hiç kapanmadığını, güvence ve kontrol gibi rahatlatıcı hamlelerin sorunu nasıl büyüttüğünü ve bunun yerine neyin işe yaradığını anlatıyor.
Güvence istemek kaygıyı azaltır ama yalnızca birkaç dakikalığına; uzun vadede kaygının kendiliğinden geçeceğini öğrenmeni engeller ve aradığın kesinliği hiçbir zaman veremez. Bu yazıda döngünün nasıl kurulduğunu, ilişkilere ne yaptığını ve nasıl gevşetilebileceğini ele alıyoruz.
"Biz hiç tartışmayız" cümlesi çoğu zaman gururla söylenir, ama araştırmalar bir ilişkinin geleceğini belirleyen şeyin çatışmanın sıklığı değil biçimi ve sonrasındaki onarım olduğunu gösteriyor. Bu yazıda az tartışmanın ne zaman uyum, ne zaman sessiz bir uzaklaşma işareti olduğunu ele alıyoruz.
Utangaçlık, insanların çoğunda görülen ve hayatı kısıtlamayan bir mizaç özelliğidir; sosyal kaygı bozukluğu ise yoğun bir değerlendirilme korkusudur, kaçınmayla beslenir ve hayatı daraltır — ikisini ayıran ölçüt acı ve işlev kaybıdır, ve sosyal kaygı fazlasıyla tedavi edilebilir.
"Ben biraz OKB'liyim." Masası dağınık olunca rahatsız olan, kitaplarını hizaya dizen, her şeyin simetrik olmasını isteyen biri sık sık böyle söyler. Popüler kültür de OKB'yi (obsesif kompulsif bozukluk)…
Aniden gelir. Kalp küt küt atmaya başlar, göğüs sıkışır, nefes yetmiyormuş gibi hissedilir, baş döner, ellerde karıncalanma olur. Ve ardından o korkunç düşünce: "Kalp krizi geçiriyorum", "ölüyorum", "kontrolü…