Günlük dilde bu kelimeleri sık sık birbirinin yerine kullanırız: “Mizacı böyle”, “huyu bozuk”, “iyi karakterli biri”, “kişiliği güçlü.” Sanki hepsi aynı şeyi anlatıyormuş gibi. Oysa psikolojide bunlar birbiriyle ilişkili ama farklı kavramlardır.…
“Her şey çocuklukta belli olur.” “İlk üç yaş kaderi çizer.” “Ben böyleyim, çünkü çocukluğum böyleydi.” Erken çocukluğun bizi geri dönülmez biçimde şekillendirdiği, adeta değişmez bir kader planı çizdiği inancı çok yaygındır. Peki…
“Ben böyleyim, değişmem.” “İnsan değişmez ki.” Bu cümleleri sık duyarız — hem başkaları hem de kendimiz için. Arkasında yaygın bir inanç yatar: kişilik belli bir yaşta taşa oturur, sabitlenir ve ömür boyu…
“Bu yaştan sonra mı öğreneceğim?” Çok tanıdık bir cümle. Arkasında yaygın bir inanç yatar: belli bir yaştan sonra beyin katılaşır, öğrenme durur; yeni bir dil, yeni bir beceri, yeni bir teknoloji artık…