Konu arşivi
"Daha çok empati" neredeyse her sorunun cevabı sayılıyor, oysa aynı sözcüğün altında birkaç ayrı süreç var: başkasının acısını yoğun biçimde paylaşmak yardım etmeyi garanti etmiyor, empati kime yöneleceği konusunda taraflı ve ölçülen fark ilgi düzeyinde değil ilginin biçiminde.
Aynanın karşısında olumlu cümleler tekrarlamanın öz saygıyı artırdığı gösterilmedi. 2009 tarihli ünlü bir deney tersine, zarar verdiğini bulmuştu; ama 2020'de çok daha geniş iki tekrarlama çalışması bu bulguyu doğrulayamadı. Elimizde etkisi bir türlü ortaya çıkmayan bir teknik var.
Üzülünce yemek yemek bir irade kusuru değil, kısa vadede gerçekten işe yarayan bir duygu düzenleme yoludur; üstelik kontrolsüz yemenin en güçlü yordayıcılarından biri katı diyetlerin kendisidir, bu yüzden kuralları sertleştirmek ve utanç çoğu zaman döngüyü kırmaz, hızlandırır.
Erteleyen insan işi yapmak istemez değil; yapmak ister, planlar ve yapmadığı için kendini kötü hisseder — bu yüzden erteleme bir tembellik ya da zaman yönetimi sorunu değil, görevin uyandırdığı olumsuz duyguyla baş etme biçimidir; çözümü de ajandada değil, o duyguyla kurulan ilişkide aranır.
Kişisel gelişim kitapları işe yaramıyor değil; okumanın tek başına değiştireceği varsayımı işe yaramıyor. Çoğumuzun eksiği bilgi değil uygulama, anlatılan yollar çoğu zaman yalnızca kazananların hikâyesi. Bu yazıda bu kitapların neden karşılıksız kaldığını ve hangilerinin gerçekten işe yaradığını ele alıyoruz.
İrade, tükenen bir yakıt deposu değildir: bu fikri destekleyen ünlü çalışmalar titiz tekrar denemelerinde ayakta kalamadı ve şeker açıklaması da zayıf çıktı. Bu yazıda zorlu bir çabadan sonra gerçekte ne olduğunu ve iradeye daha az iş bırakmanın neden daha etkili olduğunu ele alıyoruz.
"Impostor sendromu" bir hastalık değil, neredeyse herkesin yaşadığı çok yaygın bir histir; adındaki "sendrom" yanıltıcıdır çünkü bu deneyim hiçbir tanı kılavuzunda yer almaz. Bu yazıda sahtekârlık hissinin nereden geldiğini, ne zaman ciddiye alınması gerektiğini ve onunla nasıl baş edileceğini ele alıyoruz.
Suçluluk davranışa odaklanıp “kötü bir şey yaptım” diyerek onarma ve telafiye yöneltirken, utanç benliği hedef alıp “ben kötüyüm” düşüncesiyle saklanma, savunma ve değersizlik duygusunu güçlendirir.
"Bir şeyi 21 gün üst üste yaparsan, alışkanlık olur." Bu cümleyi hepimiz duymuşuzdur — kişisel gelişim kitaplarında, alışkanlık uygulamalarında, motivasyon paylaşımlarında her yerde karşımıza çıkar. İnsanlar 21 günlük…
Bağımlılık hakkında en sık duyduğumuz cümle şudur: "İstese bırakır." Arkasında yatan inanç ise nettir: bağımlılık bir irade zayıflığıdır, bir karakter kusuru, kendine hâkim olamamaktır. "Gerçekten isteseydi çoktan bırakırdı."…
Her yerden aynı mesaj geliyor: "Mutlu ol." "Mutluluk hayatın amacıdır." "Sadece mutlu olmaya bak." Kişisel gelişim kitapları mutluluğu vaat ediyor, reklamlar mutluluğu satıyor, sosyal medya herkesi sürekli mutluymuş…