Konu arşivi
Herkesi memnun etmeye çalışmak bir tanı değil; kavram ancak son iki yılda doğrudan ölçülmeye başlandı. Ölçülen tarafı şu: sorun yardımseverliğin miktarı değil, kişinin kendini dışarıda bırakması ve verirken bir seçeneği bulunup bulunmaması. İlişkinin koşulları da en az kişi kadar belirleyici.
"Üzerine gitme, büyütürsün" ile "adını koy, sakinleşirsin" birbirine zıt ama ikisi de fazla kesin. Duyguyu adlandırmak bazı koşullarda tepkiyi yumuşatıyor, bazılarında hiçbir şey değiştirmiyor, bazı deneylerde bildirilen sıkıntıyı artırıyor. Adlandırma bir sakinleşme düğmesi değil.
Kaygının tüketici tarafı çoğu zaman belirsizliğin kendisi değil, onu düşünerek kapatmaya çalışmaktır: bu yazı endişenin neden bir çözüm gibi hissettirdiğini, neden hiç kapanmadığını, güvence ve kontrol gibi rahatlatıcı hamlelerin sorunu nasıl büyüttüğünü ve bunun yerine neyin işe yaradığını anlatıyor.
Duygular aklın rakibi değil, girdisidir: duygusal işleyişi bozulan hastalar zekâları yerinde olsa bile gerçek hayat kararlarında çöküyor. Bu yazıda duyguların karar vermede ne iş gördüğünü, ne zaman yanılttığını ve doğru sorunun neden "duygu mu mantık mı" olmadığını ele alıyoruz.
Olumlu düşünmenin gerçek bir yeri var, ama zorla dayatıldığında "toksik pozitiflik"e dönüşüp gerçek duyguları küçümser ve insanı yalnızlaştırır; bu yazıda iyimserliğin nerede işe yaradığını, nerede zarar verdiğini ve sağlıklı yolun neden duyguyu kabul etmek olduğunu ele alıyoruz.
ACT, düşünce ve duygularınla savaşmak yerine onlara yer açmayı ve enerjini değerlerinin yönünde anlamlı bir hayata vermeyi öğreten kanıta dayalı bir yaklaşımdır; amacı acıyı yok etmek değil, acıyla birlikte de dolu bir hayat yaşayabilmektir — kısacası savaşı kazanmak değil, bitirmektir.
Öfke hakkında çoğumuzun öğrendiği şey nettir: kötü bir duygudur. "İyi insanlar öfkelenmez", "öfke zararlıdır", "sakin ol, bırak bu sinirleri." Öfkeyi ya utançla yutmayı ya da tehlikeli, yıkıcı bir…
Her yerden aynı mesaj geliyor: "Mutlu ol." "Mutluluk hayatın amacıdır." "Sadece mutlu olmaya bak." Kişisel gelişim kitapları mutluluğu vaat ediyor, reklamlar mutluluğu satıyor, sosyal medya herkesi sürekli mutluymuş…
Küçüklüğümüzden beri aynı cümleleri duyarız: "Sakin ol." "Ağlama." "Güçlü ol." "Geç bunları artık." Zamanla şuna inanırız: olgun, güçlü bir insan, duygularını kontrol eden insandır — ve kontrol etmek,…
Pembe fili düşünmemeye çalışın — olmaz. Çünkü zihin, bir düşünceyi kovup kovmadığını denetlemek için onu sürekli gündemde tutmak zorundadır. Wegner'in beyaz ayı deneyinden ACT'e: bastırmak neden ters teper, kovmak yerine ne yapılır ve amaç neden hiçbir zaman boş bir zihin değildir?